FIESTA XCVII ANIVERSARIO DEL CENTRO CANGAS DEL NARCEA

 El próximo día 29 de mayo, celebraremos el 97 aniversario de nuestra institución, con un almuerzo a realizarse a las 13:30 horas en los salones de nuestra sede social                                                       Beruti 4643 Capital Federal.

Menú: Fiambres surtidos- Paella o Pollo al verdeo (para los que no comen Paella)-Vino-Gaseosa-Helado

Con su Tarjeta se sorteará un Jamón Crudo (Gentileza de Frigorífico El Bierzo) Serie: 2200

POEMA AO AMOR

Disme que escriba un poema de amor,

non podo escribilo,

o amor é poema

en tódalas letras.

Disme que diga un poema de amor,

non podo decilo,

o amor é lema

en tódalas veas.

Disme que escriba un poema de amor.

Disme que diga un poema de amor.

Non podo escribilo nin decilo,

o amor é vida,

a vida música,

a música poesía

e a poesia o latexo.

Disme que escriba un poema de amor.

Disme que diga un poema de amor.

Non podo escribilo nin decilo,

o amor é poesía,

a poesia única,

única a súa caricia

e caricia o sentido.

O amor nun poema es ti.

Ana Vila Portomeñe. Poeta Labrega

Taboada a 24 de Abril de 2022.

VIVE

As horas van pasando,

e con elas levando

o que vas tocando

se non o vas gardando.

Os momentos chorados,

non cantan nadando

o que vas calando

se non o vas secando.

O sentir amado,

non baila deixando

o que vai chegando

se non o vas coidando.

A vida vai acabando,

e con ela olvidando

se non deixas legado

que viva conservando.

Vive disfrutando,

sorrindo, recordando,

querendo, sementando.

VIVE.

Ana Vila Portomeñe. Poeta Labrega

Taboada a 17 de Abril de 2022.

Domingo de Pascoa.

HOME

Sempre foches o suor

que se vía no laborar,

pero tamén es canción

no tempo de descansar.

Ten o teu corpo valor

na forza do ensinar,

como tamén o calor

nas horas de namorar.

As veces a túa emoción

amósala no falar,

e bailas co corazón

cando precisas calar.

A túa agochada paixón

non debe nunca mancar,

e tampouco debe a dor

entristecer teu camiñar.

Ana Vila Portomeñe. Poeta Labrega

Taboada a 10 de Abril de 2022

        (Domingo de Ramos)

CALDO DE ÓSOS

Nunha lareira

entre paredes de pedra,

o chan de terra

ollaba o pote nunha angarela.

Na corte barullo de festa

os animais agardando desfeita,

tempo de matanza

de despedida e xuntanza.

Comida caseira

de bágoas e risas enchendo despensas,

saíndo bos arumes

por portas e fiestras.

Homes e nenos

no carro o porco suxeitan,

despois da morte, ven a queima

namentres o sangue aproveitan

para filloas e morcillas.

Mulleres e nenas

as tripas desenlizan,

lavá dendoas despois no río

e quedar así ben limpas

para embutir chourizos

ou comelas cocidas.

Ata o día seguinte

o porco agarda

colgado nos chamberiles

para facer a salga

despois da parta.

Cando isto case remata

empeza o festin do caldo de ósos,

onde vai a soá

mesturada con garavanzos e pataca,

un chisco de sal

un refrito e...ben rico que está!

Ana Vila Portomeñe. Poeta Labrega

En Taboada a 3 de Abril de 2022

Poema para a XXX Festa do Caldo de Ósos de Taboada ( Lugo) Galicia

Celebrada este mesmo domingo 3 de Abril e da cal tiven a honra de ser pregoeira. Grazas.

SINTO

Debúxame con toda a túa alma

un camiño pintado de bicos,

deixando un regueiro de auga

bailando na pel das leiras.

Cóntame nas mantas da cama

dos latexos que son suspiros,

forxando vida coa fala

renacendo nas lareiras.

Dáme mans de letras tenras

para compoñer os meus libros,

onde a grandeza das aldeas

angace suor de mil maneiras.

Síntote por raíz e rama

nos alentos que respiro,

porque ti es quen me ama

con paixón de sementeiras.

Sinto, porque me fas sentir

sentimentos de ceo e terra

perdurando nos sentidos.

Ana Vila Portomeñe. Poeta Labrega

Taboada a 27 de marzo de 2022.

MEU QUERIDO PAI

Ise tempo tan lonxano da miña nenez,

aínda conserva o calor do teu amado regazo 

e nas noites, envólvenme os teus brazos.

Non te foches meu querido pai,

estás comigo en todas partes.

Non te foches meu querido pai,

todo o vivido no meu corazón late.

A vida ó teu lado de gran querer,

aínda ten o sabor do teu legado

e sen reproches encóntrante os meus abrazos.

Non te foches meu querido pai,

estás conmigo en todas partes.

Non te foches meu querido pai

todo o sentido o meu corazón reparte.

Ise tempo tan amado da vida pasou,

e ainda hoxe é valor e tamén camiño de quen non te esquenceu,

e para quen non es olvido.

Meu querido pai,

meu alento, meu latexo.

Ana Vila Portomeñe. Poeta Labrega

Taboada a 20 de Marzo de 2022.